Ersun Yanal Dehası

PVH'ın Ersun Yanal yazısını görünce, haftalardır televizyon ekranından duyduklarım, gözlerimin önünden ve kulaklarımın içinden film şeridi gibi geçti. Akılda kalan ise sadece kuru bir gürültü oldu.

47 yaşındaki Ersun Yanal, yanılmıyorsam bundan 10 küsur sene önce başladı teknik direktörlüğe; ve benim hatırlayabildiğim kadarıyla, kısa süren Milli Takım macerası dışında, beş takımda çalıştı.

Görev yaptığı takımlara giderken, "Genç Teknik Adam" sıfatının yanında "Çağdaşlık" unsurunu da cebinde taşıdı. Kusturan monotonluktaki spor haberlerinin dışında kalan, hafif biyografik analiz yazılarında Ersun Yanal'ı anlatanlar, yukarıdaki iki tırnak içini hiç sektirmediler.

Sergilediği genel performansa ve buna bağlı olarak sürekliliğine dair derin ön yargılar beslememize rağmen, pozitif özellikleri nedeniyle, bir nebze tarafsızlıkla anlayışlı yaklaşmaya çalıştığımız Ersun Yanal televizyona çıkınca, kafalardaki yargılar da nihayetini buldu. Otur Ersun, 1...

Çok mu ukalaca oldu? Böyle diyenler, Ersun Yanal'ın maçlardan önce ve sonra yaptığı yorumlara ne buyururlar? Diyelim ki haksızlık ediyoruz. Peki ne geçiyor Yanal'ın aklından?

"Ulan beni de oturttular buraya konuşayım diye ama ne işim var kardeşim benim mikrofonda. Sahada olmam gerek" diye düşünüp, içleniyor mu? Yoksa sahaya dair bilgi birikimi ve bunu kitlelere yansıtma yeteneği, hakikaten de yıllardır izlediğimiz Pazar akşamı klişelerinin kahramanları kadar mı?

Bir de unutmadan... Futbolda şiddete dair yorum yaparken sürekli taraftara yüklenip de yöneticilere tek kelime etmemek ucuz bir yol. Yakışmıyor futbol insanlarına. Sana da yakışmıyor, Ersun Hoca.