Seneler önce Galatasaray'la bir Yıldız Bayan Basketbol Maçı oynuyoruz. King Santillana işten çıkmış, gelmiş; gri takım elbise ve şekil bir şemsiye ile değme kulüp başkanına taş çıkartacak şekilde tribünde ve sette her zamanki gibi. Yanında da klasik altyapı basketbol taraftar tayfası olarak bizler, yani mutat zevat. "İşim var, gücüm var, maça gidemiyorum"a inat...Şakarcan, bir beste patlatıyor.
Doymadım, doyamadım, yenmelere seni ben.
Kimseyi koyamadım, yerine Cimbombom.
Saymadım, sayamadım, attığımız basketi.
Utanmaz camia, kapat şubeyi.
Sahadaki ve kenardaki sarı-kırmızı zaten farkı yemiş, yerle yeksan. Bir de bunu duyunca iyice... 60 sayı farkla çıkıyorlar parkeden.
Dünkü maçtan sonra da aklıma bu enstantane geldi. Bu aralar ne kadar sık aynı şeyleri düşünür olduk. Kraliçeler sağolsun. "Üçte üç" diyenlere, "Üçün biri"
Galatasaray 64 - 68 Fenerbahçe
4 yorum:
Cimboma her durumda her zaman koymak güzel olsa da eksikleri görmek lazım. Lakin dün Işıl sakatlanmasa maçı alamazdık gibi geliyor bana. Gelecek sene Ajavon hariç yabancıları değiştirip daha iyi yabancılar almamız gerek.
Rakip sertleşmediği sürece çok mutlu, göze hoş gelen basketbol sergiliyoruz.
dün Işıl sakatlanmasaydı, Galatasaray çok rahat 20'yi bulurdu. Biri yumruk atınca ona yumruk atarak cevap veremiyoruz ne yazıkki. Bir de Haydar anla artık, Meral bu takımı daha iyi oynatıyor..
bu bestesi kötü Şakarcan'ın. daha iyileri var ;)
:)
Bir İsrail takımının 10 numaralı oyuncusu için bir bestesi vardı ki şimdi burada ve bilhassa sana zikredememe rağmen :) "Spontane gelişen ve amaca müteallik tezahüratlar" sıralamasında, yıllar da geçse benim için bir numaralı yerini korur.
Yorum Gönder