Nabisunsa Kız Lisesi

Uganda diyince aklınıza ne gelir? O coğrafyada vakit geçirmediyseniz ve ilginiz sadece "haber bültenlerinde denk gelirsem" şeklindeki normal düzeydeyse, İdi Amin'den başka pek de bir şey gelmez herhalde. Çünkü Uganda vb. Afrika ülkelerinin ismi, sadece "Beterin beteri var" kalıplamasında telaffuz edilir ki İdi Amin hakikaten beterin beteriydi. Neyse...

Sonuçta benim de "Ulan acaba Uganda'da ne olup, bitiyor?" diye merakımdan dört döner vaziyette olmadığım kesin ama ajans bültenlerinde gezerken rastladığım bir haberin içerisindeki "iç acıtan" kelimeler sayesinde bu hikayeyi öğrenmiş oldum. Tarihinin trajik sahnelerine inat gibi sempatik alamet-i farikası ile bilinen Uganda'nın Okullarası Bayan Basketbol Şampiyonası'nı dokuzuncu kes kazanan bir okul: Nabisunsa Kız Lisesi.

Geçtiğimiz Cuma günü Majansi Lisesi'nde yapılan maçlar sonunda şampiyonluğu kazanarak Doğu Afrika Okullararası Şampiyonası'na katılma hakkını kazanmışlar. Yarı Final'de Crane takımını 32-20, finalde ise Kibuli takımını 60-46 yenmişler, şampiyon olurken.

Alelade bir ülke. Alelade bir turnuva. Alelade bir şampiyonluk... Peki hakikaten öyle mi?

"İmkansızlıklar arasında bir şeyler yapmaya çalışmak" olgusunu gözüktüğünden fazla yüceltmeye ya da Uzak Asya'nın bilmem neresinden, google vasıtasıyla öğrenilmiş bilgilerle, "Afrika Bayan Basketbolu'nun Işığında Türkiye'deki Altapının Sorunları" sempozyumu düzenlemeye çalışacak değilim. Fakat bu uğraş, bu çaba, bu dimdik olmaya çalışan duruş, gerçekten takdire şayan. Ve bizim tarafa sorulması gereken iki soru var. Bu samimi çaba, bizim ülkemizde kaç okulda var? Eğer bu ilk sorunun cevabı "Çok değil" olacaksa, bunun adı "Ayıp" değil mi?

Yukarıda "iç acıtan" kelimelerden bahsetmiştim. Oynanan maçları yorumlayan Federasyon görevlisi, tuvalet tesislerinin yetersizliğinden ötürü şöyle demiş:
"It looked like the hosts had been ambushed and were not ready to stage the tournament but thank God we have had no disease outbreak here”

Düşünebiliyor musunuz? "İmkansızlıklar arasında bir şeyler yapmaya çalışanların" ve bunun da ötesinde "başaranların" önünde saygıyla eğilmek gerek. Darısı ülkemizin başına...