"Ve Melankoli" ve Nukhet Duru degil. Melankomik ve Kenan Yarar...
Mizah dergilerine ve cizgilere merakim, Bostanci'daki evde buldugum Girgir ve Firt ciltleriyle baslar. Utanmaz Adam, En Kahraman Ridvan, Tarzan Rifki ve adina milyon tane heykel dikilip, yazi yazilsa hakki verilemeyecek Oguz Aral. Nur icinde yatsin. Parantez ac; hatirasini bile kaldiramayip, Beyoglu'ndaki heykelini yakanlara da kocaman tarama uclari girsin; parantez kapa.
Gerci merak, okuma meraki olarak kaldi. Ortaokulda Ayhan diye bir arkadasimizdan ogrendigim insan kafasi ciziminden baska bir sey yapamadim ve "Yahu ben cop adam bile cizemem" safindaki yerimi aldim. Siklastirin saflari mumi... pardon yeteneksizler...
Mizah dergisi... Haftanin belirli gunlerini iple cekip "Bir Limon, Leman, Pismis Kelle, Hibir, Hbr, Hbr Maymun, Penguen, Fermuar, Uykusuz, falanca verir misiniz?" denir. Dergi alinir. Orta sayfasi acilir. Okurken duzgun acilsin diye, ortadan geriye dogru ikiye katlanir. Ilk sayfadan baslanarak okunur. "Arada okumadigin sayfayi ver de ben bakayim" diyen densiz arkadaslara ters ters bakilir. "Ben hepsini okumadigim dergiyi kimseye vermem" diye firca atilir. Ayliklar da sayfayi katlama haric ayni islemlere tabi olur.
O dergilerden HBR Maymun'da gormustum ilk Kenan Yarar'in cizgilerini. Daha once tanistigim Galip Tekin cizimlerinden bile daha cok hosuma gitmisti. Simdilerde haftalik yayinlarda karsima cikmiyor veyahut da ben buraya geldim geleli cikiyorsa bile benim haberim yok. Aylik yayinlarda da siklikla goremiyorum.
Ne zamandir kitapcilarda aradigim, ama "bir turlu online satislara bakmama aptalligi"ni sergileyerek gozden kacirdigim "Melankomik" kitabinin ise siparisini verecegim icin sanatsal anlamda cocuklar gibi senim.
Ne zamandir resimdeki Hilal ve ona asik olan Seytan'in (boynuzdan belli oluyordur) hikayeleriyle devam ediyorduk. Biraz da nostalji yapalim. Artik Kazakistan'a kac gunde gelecekse kitap...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder