Degismemis

Konular, nesneler ve ozneler degiserek ayni sekilde ilerliyor.

Bundan bes sene once, ben askerdeyken baslamis bir organizasyondu. icerisinde iki sezona yakin aktif emek vermekten zevk aldigim bir yerdi. Icimiz aciyarak kapatmistik. Kapatirken de asagidaki cumlelerle anlatmistik hissiyatimizi. O gunlerden bugunlere bir sey degismedi hala. Degisir mi? Sanmiyoruz.

Ozledik seni Fenerbasket.

Tez geçse de her sevgide bin hatıra vardır.
Sevda denilen şey yaşanan hatıralardır.
Sevmek de sevilmek de bahar ömrü kadardır.
Sevda denilen şey yaşanan hatıralardır.

-----------------------------

Üzülerek ve çok insanı üzerek verdiğimiz bir karar oldu ama vermek zorunda kaldık. En son şunu yazmıştım.

Çocukluğun Commodore 64 günlerinden, mesleğim gereği bilgisayarın başından kalkmadığım günlere uzanan yolda, hakkında emek verme şerefine ve zevkine nail olduğum şeylerden birisi oldu Fenerbasket.

'Kapanma kararı'nı yersiz bulan kardeşlerimiz / ağabeylerimiz olacaktır şüphesiz. Ben bile bu kararın alınmasında parmak kaldıranlardan biri olarak bazen 'Acaba...' diyorum. Lakin Veda Yazısı'nda da vurgulandığı üzere, yaşanan süreç oldukça vurucu oldu. 'Kişilerin değil, Fenerbahçe'nin taraftarıyız' diyenlere fazla bir şey diyemem. Muhakkak ki öyleyiz ama kurumlar, bireylerin insiyatifinde işler. Bu işlerlik esnasında kimi zaman şahsınızın ve fikriyatınızın kurum hassasiyetine dair hayal kırıklığına uğradığını hissedersiniz. Bu da öyle bir durum. Özel bir kurumun çalışanları olsak, kanunlar çerçevesinde karşısında olduğumuz zihniyetle mücadele etme imkanımız olurdu ama 'Fenerbahçe Sevgisi' bir Fenerbahçeliyle mücadele etmeme kanunu üzerine kurulu bir Anayasa'dır bizce.

Özetle, yaşananlar bizim için çok yaralayıcı oldu. 'Bizce kaybedilenler' olarak nitelendirebileceğimiz şeylerin yokluğunun ardından bir süre eskisi gibi olamayacağımız açık. Bahsi geçen 'bir süre' zarfında sitenin açık kalması ve işlerin devam etmesi (insanların şevki kırıldığı için aksama ihtimali yüksek olduğundan), üyelerimizle ziyaretçilerimizi hayal kırıklığına uğratmakla eşdeğer olacaktı. Yukarıda bahsedilen Anayasa esasına istinaden fikrimizi belirttik. Bu fikir için kardeşlerimizle / ağabeylerimizle yan yana yürüdük ve bu minvalde misyonumuzu tamamladık.

Burada dönüp arkama baktığımda; uzun sayılamayacak bir geçmiş ve binlerle ifade edilemese bile 'bir sürü' olarak nitelendirebileceğim değerli insan görüyorum. Sitenin kapanışını duyurmak istememizin nedeni de buydu. İnsanların yüzüne telefon kapatır gibi kapatmamak, açıklama yapmadan sevilen bir ortama kilit vurmamak ve burası aracılığıyla birbiriyle bağlantıda olan insanları yarı yolda bırakmamak istedik. Nitekim bu bir kaç günlük ara bunun içindir.

Bazı yerlerde bu sürece popülizm diye yaklaşanlar olmuş. Küçücük bir bilgiyi tekrar vurgulayayım; bir kuruş maddi menfaat beklenmedi buradan. Sağolsun, Gürkut abi bir reklam için aracı oldu. O da sitenin reklamın hakkını verecek kapasitesi olduğundan değil, abiliğinden. Vesileyle ona da teşekkür ederim. Eğer ki popülist olmak istenseydi, şampiyonluk sonrası gelen bir derginin reklamı geri çevrilmez, reklam süresinden sonra kapanma gerçekleşirdi. Mecbur kaldığım için yazdığım bu durum, amatör bir aşkın tezahürünü, aklında soru işareti olanlara ispatlamıştır, diye umuyorum.

Dönüş meselesine gelince; kararı birlikte aldığımız kardeşlerimle konuşurken bile bu hissiyatımı paylaşmadım ama bu tip gidişlerin dönüşü zor olur. Günümüzde 'Kurumsallaşma ve Profesyonellik' adı altında her türlü riya bir çok değerli insanı adeta yerken; Fenerbahçe Kulübü'nün her mevkiinin, 'Aziz Yuvam' diyen Fenerbahçelilerle dolup taşmasını kutsal bir amaç addeden insanların amacına ulaşması gerçekten zor. Bu olmadıktan sonra da bu sitenin geri dönmesinin manası yok.

El netice:

En küçük şüphem yok ki buraya emek veren ve burada yazan insanların hepsi Fenerbahçe için yaşamayı ve savaşmayı sürdürecektir. Fakat bu kale şimdilik yıkıldı. Allah geri dönüp, tekrardan inşa etmeyi nasip etsin.

Herkese çok teşekkürler.