13 Aralık 2008 Cumartesi

Ronaldoooo


Ronaldoooooo. Ronaldooooo. Suuuut ve gooooooool.
Ronaldoooooo. Ronaldooooo. Suuuut ve aaaaaaaaaah.

Mahalle maclarinda kimligi burunulen futbolcunun ismi bagirilirken vurulan top gol olursa ilkinin son kelimesi, olmazsa ikincisinin…

Gerci ortada mahalle namina bir sey kalmadi artik. Otoparksiz apartmanlar yuzunden daracik sokaklara sagli sollu parkeden arabalar var ve onlar yuzunden de, top bulamadigi zamanlarda kola kutusunu el kadar alanda kosturma becerisi genetik olan Turk cocuklarinin yetenekleri koreldi. Cocuk denen seyin eve kapanmasinin sebepleri olarak “internet, cagimiz, gak, guk” sayildigi zaman “amenna” denebilir muhakkak ama oynayacak alan birakilmamasi da bir etken degil mi? Sim City’de beton cilginligina kapilmis belediye baskani gibi en ufak bosluga bina kondurulmasina izin vermek, yollari sadece eve ya da internet cafeye giderken hipnotize olarak yurunen yerlere cevirmedi mi biraz? Neyse, bu lakirdi cok uzar...

Ronaldo, bu beton cagi iyice yerlesmeden once ismi bagirilanlardan birisiydi maclarda. Bilhassa Barcelona’da oynarken, bizim mahalle aktivitesi yaslarimiz ufak ufak gecip, Kucukyali’nin “magara” denen “spora uygun” mekani yuzunden nesildaslarina gore nispeten sansli olan kucuk tayfasini musabaka esnasinda izleme zamanlarimizda duyduk adini bol bol. Sonra Italya, sonra atalet. Yine biz futbolla ekstradan ilgili agabeyler sayesinde ufak ufak haberini aliyorduk ama ortalama basina arada sirada “Kilo aldi” veya “Yine sakatlandi” haberleriyle cikiyordu.

Simdi Cruzeiro’ya geri donmus. Iyi de olmus. Biraz kendine gelir, “aday adayi” karamsarliginda bir “belkinin belkisi” ihtimal de olsa. Bir zamanlar ismi zikredilince ilk ve tek akla gelenken, baska bir Ronaldo'nun gelmesi... Insan cocuklugunun ve ilk gencliginin basarili isimlerini “Basarisizlik Hikayesi” olarak gormek istemiyor. Donusunden hoslanmayanlar da olmus bir yandan. Tutusturmus resmini Flamengo taraftarlari.

Hiç yorum yok: