24 Aralık 2008 Çarşamba

Mazi Kalbimizde Bir Yaradir



Mahallenin en şık ağabeylerinden birinin, Fenerbahce’nin bugunune dair “Ne bekliyordun?” sorusuna diger şık ağabeyin cevabi.
-------------------------------------
Huzur bekliyorum.

Adam gibi, kahrolmadan, sinir olmadan mac seyretmeyi...

Ayağım çeke çeke değil, geçmiş senelerde olduğu gibi, yeni bir haz, yeni bir zevkle, keyifle,
maç izleme arzusuyla stada gitmeyi...

Sampiyonlar Ligi’nde sampiyonluk falan degil ama ligde şampiyonluk farkını bese altiya çıkarmayı...

Dünyanın parasını verip, sırf ismini aldığım adamların guzel oyununu da canlı canlı, keyifle izlemeyi...

Pazar günkü maçta olduğu gibi, cok değil on dakika da olsa halı saha keyfinde tıkır tıkır işleyen bir takım gormeyi...

Ne mi istiyorum?

Pankart açılsın. Rakip taraftarla ta..k yapılsın. Birbirimize düşmeyelim. Başkana s..tir çekmeyelim. O bizle uğraşmasın, biz onla uğraşmayalım.

Ne istiyorum? Çok şey mi? Hiç bir şey mi? Aslında hiç bir şeyi. Yani olması gerekeni...

Hiç yorum yok: