Sporcu, artik istigal ettigi sporu neresiyle yapiyorsa, oraya hakim olmali. Bu kesin. Ama bunun yaninda diline de hakim olmali. Takimi, rengi, formasi ne olursa olsun, bu "ilk kural" olarak bas koseye asilmali.
Galatasaray'in GSM reklamlarindan da tanidigimiz genc yildizi Arda Turan, 'Fenerbahçe'nin Kadıköy'de çok kolay yenileceğini düşünüyorum. Ama şöyle bir şey var. Bizde kaybedeceğiz diye bir korku ya da stres yok. Ancak bizim dışımızda öyle bir hava oluşturuluyor. Sendromu yaşayanlar başkaları'
Mesela bir sinava giriyorsunuz. Sizde hic bir sikinti yok. Bildiklerinizden eminsiniz. "Yemisim sinavini. Rahat gecerim" halet-i ruhiyesindesiniz ama aileniz, arkadaslariniz "Ya gecemezse" diye kendilerini yiyorlar. Bu size tum bildiklerinizi unutturur mu? "Unutturur. Stres adama neler yaptirir" diyerek bu tesbihe karsi cikiyorsaniz, streste olanin siz olmadigini belirtelim (Bkz. Arda Bey'in demeci)
Neresinden tutsak elimizde kalan bir demec vermis kendisi. Kadikoy'de galip gelmek cok kolaymis. E sizi kolayi yapmaktan alikoyan nedir? Agabeylerinize "Oraya gittigimizde stresleniyoruz" dedirten sebeplere ne oldu? Daga mi kactilar? Butun objektif / subjektif tespitlerden, analizlerden sakinarak yaziyorum. Zira Kadikoy, bana gore evimdir, baska takim taraftarlarina gore ise bir teror arenasidir ama senelerdir galip gelemedigin bir yer icin "Ya aslinda biz yeneriz de canimiz istemiyor" demek de sacmaligin daniskasidir. Adama demezler mi "Madem oyle bize bir kolaylik yapsana, Arda" diye.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder