Gitmeden önce "Marmara Denizi, Ege'yi döver" demiştim. "Bizim deniz, sizin denizi döver" kabilinden. Öncelikle bunu geri alayım. Yanılmışım. Güzeli güzel yapan biraz da "en güzelin varlığı" olsa bile; güneş doğmasıyla, ay varlığıyla, bulutlar süzülmesiyle ve deniz de dalgalarıyla Ege'ye iltimas geçmiş; orası kesin. Marmara'nın melankolik akıntısı, Ege'nin aralıklı hüzünlü coşkusuna yeniliyor. Ve güneş yakarken o özel ve güzel sarı ile yeşili, daha bir çepeçevre sarıyor etrafı aydınlık. Ayı gibi adama neler yazdırıyor şu karşılıksız özlem... Ve daha neler yazılı, yazılamayacak...
1 yorum:
bir doğa adamı oldun çıktın. yakında national geo. olayına girersin sen.
lazQli
Yorum Gönder