Hapis vs. Hadım

Sabah gazetesinde bir haber var. Başlığı:

"Tecavüzcüler Hadım Edilsin"

Tamam, edilsin. O pezevenkleri idam dahi etseler sesim çıkmayacağı için, benim açımdan bir sakıncası yok.

Fakat bir tuhaflık var. Konuyu gündeme getiren milletvekillerinden Aşkın Asan'ın dediğine göre"Bu cerrahi bir işlem değil"miş. "İlaçla yapılan bir tedavi"ymiş. "Cezasının bir bölümünü çekenlere 'İster hapis yat ister bu tedavi' seçeneği sunulacak"mış.

Yani "Basın bana iğneyi, kabul ediyorum" diyen tecavüzcü vatandaşımız, cezaevi kapısından elini kolunu sallayarak çıkacak ve bir bireyine tecavüz ettiği topluma geri kazandırılacakmış (!).

Kendi çapımda anladığım elli gram psikoloji, beni akademisyenliğin 100 metre yakınından bile geçirmez ama bir kaç aylık gözlemle sabit, naçizane fikrimi arz edeyim.

Askeri Cezaevi'nde bir mahkumumuz vardı. Bir tanesi hamile olmak üzere iki kadına, bir travestiye ve 65 yaşında bir de adama tecavüz etmişti. Gerçi daha başka suçların duruşmalarına gitmekten, bu davalarına sıra gelmemişti ama Adliye'ye giderken konuştuklarımızdan, halinden ve tavrından, işlediği tecavüz suçlarından ötürü gayet ferah olduğunu anlıyorduk.

Tek bir mahkum üzerinden bütün suçluları genellemek yanlış olabilir ama bu işin "Bir an şeytana uymak" gibi, nispeten masum görünebilecek (?) bir bahane altına sığamayacağı da gayet açık. Doğuştan veya sonradan ortaya çıkmış böyle bir hastalığa yakalanan adamı "Bak bir daha yaparsan kulaklarını çekerim ha" diyerek dışarı salmanın, hele hele bunu "Hadım" gibi bir işleme tabi tutarak yapmanın, suçluyu "Madem yapamıyorum, o zaman ben de..." diye başlayan daha beter işlere sevketmekten başka bir yola çıkışı yok.

İşin psikolojik tarafıyla eşit derecede risk taşıyan bir başka yönü ise Türk milletinin genlerinde istisnasız arz-ı endam eden "İş bilenin, kılıç kuşananın" durumu... İğneyi olmakla tecziye edilen onun bunun çocuğu vatandaşın, iğneyi yapmakla mükellef kişilere para yedirmeyeceği (veyahut başka yollara girmeyeceği) ne malum? Öyle ya, bütün tecavüzcüler fakir mi?

Başladığı işi yarım bırakmayı seven bir milletin bağrından çıkmış milletvekillerimizin kanun yapma / değiştirme çabalarının arasında zuhura gelen böyle yaklaşımlarının enine boyuna düşünülüp, ondan sonra yürürlüğe girmesi mümkün olur umarım. Biz de şunun şurasında kıçı kırık bir iki tespit yapıyoruz. Maksat üç gün sonra "Kanuna göre hadım edilerek salıverilen eski hükümlü falanca, işlediği cinayetin ardından, 'Özgürlüğüme kavuşmak için hadımı kabul ettim ama çevremdekiler çok dalga geçti. Ben de bu cinayeti işledim. Pişmanım' dedi"lerle dolmasın etraf.