Dün gündüz ve gece, yani orada gündüz ve burada gece; işte her ne zamansa, "dün" okuduklarımdan sonra "Ulan harbiden fasulyeden yaşıyoruz şu alemde" diye gecenin bir yarısı dolaptaki ne idüğü belirsiz (Kril alfabesi okumaya çalışmaya takatim yoktu) alkolün dibini görürken, günlük 150 gram düşen uyku da kaçtı gitti. Biz uyutsun diye içiyoruz, o cin gibi ayağa dikiyor. Yoğurt da uyku getirir diye biliyorduk, yüklendik bir ara. O da yalan çıktı. Nasıl bir metabolizma oluştu lan böyle? X-Man gibi... Neyse, velhasıl önceki günün sabah 7'sinden, şimdi akşam 7'ye, 36 saat. Ve daha da uzar bu tirad...
Nerede kalmıştık? Fasulyeden yaşamak... Bermutad gidip Fasulyeden'e bakayım dedim. Sabahtan henüz neşeliyken benim yaptığım makaranın üzerine, en tepede Doğa kardeşimin yazısı, ki hala duruyor orada:
"Çok darlanıyorum bu aralar"
Al, benden de o kadar.
Cem Karaca'nın Safinaz albümündeki üç eserden biri olan ve gayetle hakkını vererek okuduğu"Şeyh Bedreddin Destanı"nda sertçe bir;
"Hükmü hümâyun sâdır olmuştu ki Şehzade Muradın ismine. Aydın eline varıp, Bedreddin Halifesi Mustafa'nın başına ine" vardır. Cümlemizin başına bir şey iniyor işte. Ne diyeceksin?
Mademki bu kerre mağlubuz; netsek, neylesek zaid. Gayrı uzatman sözü. Mademki fetva bize aid, Verin ki basak bağrına mührümüzü.
Ha bir de Hüseyni makamı bir şarkı vardır.
Fetva verenlere... Sevme diyenlere...
O da burada.
5 yorum:
cok genel olacak ama nereye yazacagimi bilemedim. bu bloga bir rss feed koymaniz mumkun mudur? desin ki almaty'de bir fenerbahceli birseyler karaladi, acalim hemen ne karalamis. belki yakalariz bir icki muhebbeti ya da fenerbahce yazisini, biz de kadeh kaldiririz ya da formamizi giyeriz en roberto carlos olanindan.
ben anlamiyorum ki abi, cevremdeki herkeste bir bikkinlik, bir bosvermislik, bir bezginlik...
hani kis olsa, sonbahar olsa, havalardan bu depresyonlar diyecegim de, yazin ortasinda sahiller civir civir, istiklal cayir cayirken neler oluyor bu aralar bize...
len bendeki vergi borcu, uçan kuşa olan borc, iş sıkıntısı siz de olsa ne bok içeceksiniz? ne votka ne yogurt bi xike yaramaz bilin...
bilemedim abi, bizim nesil hakikaten "dert benim derdim, gerisi yalan" nesli sanirim. bazen sanki atlas gibi hisseder ya insan kendini, sonra iki gun gecer de bakar ki aslinda o iki gunde degisen bir sey olmasa da hayat guzeldir yine de. kararsiz kalir insan, icten ice bende de inceden bir emoluk mu var lan yoksa diye. bir yerlerde bir seyler yanlis, ama cozemedim, belki alicilarimizdadir aslinda...
ne diyordu ahmet ugurlu, "ama arkadaslar iyidir"...
Allah belamı versin ki gelsin artık ne gelecekse, ölüm müdür, sürgün müdür, tepemde kızılcık sopası mıdır nedir, gelsin de artık huzura ereyim ya... Ulan hayat her dediğine eyvallah bu saatten sonra, geri viteste yok bünyede, alayına gitmeyen dea'yı yedi düvel s.ksin...
Yorum Gönder