Kaldığım yerin karşısındaki dağlardan bir görüntü. Molodejnaya Dağı.
Mütemadiyen kar var tepelerde.
Sabah güneş yükselmeden ve akşam güneş giderken bakınca, yeşil beyaz oluyor dağın rengi.
Efkan Şeşen'in türküsü geldi aklıma.
Elevit kara çamluk,
Kar yağar da tutturur.
Bu gaybana sevdaluk,
Ölümü unutturur.
1 yorum:
yazdıklarının çoğuna birşeyler eklemek istiyorum ama zaman o kadar yetersizki.
96 senesinde almaty ankara oteli şantiyesinde çalışırken o zamanlar bomboş olan şehrin samal denilen şimdiki ramstore marketinin arka tarafalarına falan düşen yerde yüksek katlı sovyet döneminden kalma binalarından birinde kalıyordum. almaty şehrinin etrafındaki dağların güzelliğini her gün büyük keyifle izlerdim o dönem yazsonu ve sonbahar kış karışığı bir dönemdi ve sabah güneşten kavrulup öğleden sonra aniden kar fırtınası falan olurdu. bu değişken hava durumuna paralel dağlarda tuhaf haller alırdı rengi değişir, birden yoğun bi sis altında kaybolur, bazen sadece uç kısımları görünürdü. tabi yıl 96 dijital makinalar yok tr den götürdüğün altın değerindeki 36 lık filmleride ota kıla harcayamayınca o manzaraları ancak böyle görmek veya akla düşünce hatıra olsun diye şantiyede şurda burda çekilmiş fotoğrafların fonunda görmek mümkün oluyor. bir de küçük bilgi ankara otelinin ön bahçesinde -eski tv binasının şimdi ne oldu bilmiyorum güzel değişik bir binaydı- havuzunun kenarlarına bu dağlardan kamyonlarla büyük kayalar getirmişlerdi. çok özel kayalarmış ve o dağların renk oyunları ve yosun özelliğini o kayalar sağlıyormuş. böyle anlatmıştı yerliler. inadırıcı gelmişti o zaman.
Yorum Gönder