4 Temmuz 2009 Cumartesi

Yine...

"Yine yaparım" dedi. Gülümsedim, "Keşke..." dedim içimden.

"Oldum olası" demeyeyim ama 9-10 senedir, sevmiyorum pek yaz aylarını. Hep güdük hatıralar, hep eksik zamanlar. Yokluktan mütevellit. Oysa bu seferki...

Bir daha olur mu? Keşke... Yaz ya da kış farketmiyor... Ümit yok mu? Zeki Müren'in o rekor uzunluktaki şarkısı "Kahır Mektubu"ndaki gibi.
------------------------------------
...
İçimde bir ümit var; "Geleceksin" diyorum.
Belki çok uzaktasın, bunu da biliyorum.
Kader kelepçesini elime vurdu felek.
"Geleceğim" demiştin, ben hala bekliyorum.
Ben hala bekliyorum.

Bir şiir yazdım sana.
Bir şarkı yaptım sana.
Mutlu gülüm, herşeyim, ah beni anlasana.
Masaların üstüne ismini kazıyorum.
Bu kahır mektubunu bin kere yazıyorum.

Her gece kederdeyim,
Durmadan içiyorum.
Sevda ektim kalbime,
Yalnızlık biçiyorum.

Ne zaman iki satır yazmaya kalksam,
Hep sana hep seni hep bizi yazıyorum.
Ne zaman bir kadeh alsam elime,
Hep sana hep seni, hep bizi içiyorum.

Şarkının tamamı da "Alkışlarla Yaşıyorum"da, burada.

Hiç yorum yok: