İstanbul'a maç günü ancak inebildiğimizden, tribündeki yerimizi alamadık. Acıbadem'de Cihan abilerde izledik maçı. İlk dakikada "Hayda. Atilla Mayda" demedik dersek, yalan olur. Ama 1, 2, 3, 4 derken yeniden tarih tekerrürden ibaret olunca, "Allah'ın sopası yok" demekten dekendimizi alamadık.
Fenerbahçe kalesine pota kurmalı yıllar gibi, "Kadıköy'e ilk kez bu kadar rahat geliyoruz"lar havalarda uçuşuyordu. Ne o kurulan potaya sayı atılabilmişti ne de bu rahat gelmeberaberinde galibiyet getirdi. Ne olduysa yine her zaman olanlara oldu. Defalarca edilen itiraf doğrulandı. Bizim Kadıköy'de elimiz ayağımız titriyor demişlerdi. Sektirmediler. Biz de sektirmedik.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder