27 Nisan 2009 Pazartesi

Adalet Derken?

Ayşe Arman yazılarının sıkı takipçisi değilim. Hatta, kimler, neden sıkı takip eder, onu da anlamam. "Bana hitap etmeyen tarz, tarz değildir"e girecek değilim. Vardır bir hikmeti...

"Helal olsun" dediğim dünkü yazısını, kafam mevsim değişikliğinin ateşiyle biraz yanarken okudum. Ateşime ateş katıldı.

Yazının, daha doğrusu röportajın tamamı burada

Erkek arkadaşı (ve belki onun yanında başkaları) tarafından öldürülen, sonra da başı kesilerek bir bavula konan Münevver adındaki genç kızın katili hala bulunamadı.

"Zengin erkek-fakir kız etrafında dönen hikayelerin inandırıcılığını yitirdiği ve eski Türk sinemasının bir malzemesi" olarak kaldığı söylenir ama bu olaydan da anlaşıldığı üzere, yitirilen bir geçerlilik falan yok. Onun yerine boyut atlama var.

Kızın ailesi fakir, çocuğun ailesi zengin.
Kız öldü; tanıyanları, sevenleri perişan.
Çocuk öldürdü; kim bilir nerede, elini kolunu sallayarak geziyor.

Katilin ailesine bakınca tamamen vicdan meselesi bir durumla, merhumun ailesine baktığımızda ise sonsuz acıyla karşılaşıyoruz ama her iki ailenin de durumuna, yaşadıklarına, hissettiklerine girmek ve onlar üzerine fikir yürütebilmek mümkün değil.

Her seferinde bu durumda sorulan soruyu başlığa taşımış Ayşe Arman?
"Sizin çocuğunuzun kafası çöpten çıksa ne yapardınız?"

Normal insanların sadece sağlıklı düşünme yetisini değil, sağlığının kendisini de alıp, götürmesi kesin olan böyle bir durumla karşı karşıya kalan bireyi / aileyi ayakta tutan tek şey, suçlunun cezasını çekmesidir.

Bunun olmamasından, yani adaletin tecelli etmemesinden daha kötü ne olabilir peki?

Şu olabilir:
Adaleti yerine getirecek dinamiklerin, yani topluma "Güvendesiniz" hissini aşılayan devlet kurumlarının başta geleni olan, ismiyle müsemma "Emniyet"in olup biteni adeta meşru kılması.

Bir Emniyet Müdürü düşünün ki, öldürülen kızı soran gazeteciye şu diyaloğu reva görebiliyor.

Emniyet Müdürü : Kızlarını neden takip etmediklerini de söylediler mi size?
Gazeteci : Nasıl yani?
Emniyet Müdürü: E takip etselermiş kızlarını.

Pes... Vallahi pes, billahi pes.

Hiç yorum yok: