Olmaz

Yazmak gelmiyor icimden.
Yemek, oyle.
Icmek, keza.
Uyumak istemiyorum ve uyuyamiyorum da.

Ikinci ve ucuncu mecburi istikamet. Cok da imtina edilemez.
Birinci desen, olsa da olur olmasa da.
Sonuncuysa, o olmadan olmuyor iste. Şebgîr olduk, ciktik; yatakta "Don, baba donelim, ayni yere gelelim. Yine sabah oldu. Haydi ise gidelim" diye diye.

Nerede Istanbul'un; o tumden sehire, hafiften denize nazir lodoslu gecesi? Nerede o, şemîm? Hasili cok bitkinim.