Hani "Ders kitabinin arasinda Teksas-Tommiks okumak" klisesi vardir ya. Allah, valide hanimdan ve peder beyden razi olsun ki cizgi roman olayini hic kisitlamadilar bize. "Okusun da nasil okursa okusun" demelerinin buyuk etkisi olsa gerek bu keyfiyette. Netice itibariyle ve haliyle; biz de o yasta "Felsefenin Temel Ilkeleri"ne degil, mizah dergilerine ve cizgi romanlara kaykildik.
Bulmaca mevzusunda her daim "Misir Tanrisi" olarak sagdan sola ve yukaridan asagi "Ra" coskusu yasaniyorsa; Kaptan Swing, Zagor, Teksas, Tommiks, Teks Viller vb. cizgi romanlarda da Kizilderili denince akla "Manitu" gelir. Ucsuz bucaksiz cayirlarin ve o cayirda yasayan herseyin tanrisi Manitu.
Cizgi romanlari astigini ve artik kariya kiza yazma olayinin hayattaki herseyden daha muhim oldugunu dusunen mahallenin ergen abileri "Manitu ne lan? Manita gibi... Manitaya tapilir mi olm? Mal mi bu kizillar" gibi oldukca entelektuel acilimlar (ulan bu kelime de ne revaca girdi bu sira) gelistirirken biz de "Vaaay Teks Viller sunu yapti. Oooo Zagor ne dovdu. Ulaaan Konyakci ne kurtuldu." diye agiz acik, siyah beyaz saman kagitlara girismis vaziyetteydik. Manitu muhimdi bizim icin yani...
Yillar gecti, pek cok konuda oldugu gibi "Neydi be o eski x..." asamasinda kaldik cizgi roman olayinda. Bir sayfada 7000 kare ihtiva eden Marvel vs. olaylara "Birkibidebenimki" sogukluguyla baktik, ekseriyetle.
Ve bu sabahin kor vakti santiye icerisine yururken. bir forklift vasitasi cikti karsima. Arkasinda kocaman Manitou yaziyor. Insaat alemlerinde yeni sayiliriz, belki meshur bir markadir / modeldir, bilemem ama sasiriyor insan.
Cok degismissin Ulu Manitu. Biz seni boyle bilmemistik...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder