Vizeyi yenilemek için Bişkek'e gittik. Bürokrasinin kurbanı olup, babayı alarak döndük. Hani normalde de uyuyamıyorduk ama bünye yatağa uzanınca, dört dönerken bile bir şekilde dinleniyordu. Saatlerdir ayakta gezince, üstüne uykusuzluk eklenince ve bir de gelme sebebimize ulaşamayınca delirdi vücut ve zihin. Sataşacak yer aranıyor adeta.Yukarıdaki resim Kırgızistan sınırının hemen gerisindeki göl. Buradan insanın içine yayılan ferahlık ilerleyen saatlerde işler yüzünden sinire dönüşse de hakkını vermek gerek, güzel manzara vardı. Gece dönüşte sınırdan geçen onca arabanın gürültüsüne rağmen kurbağaların vıraklaması duyuluyordu. Artık nasıl bir nüfus varsa... Sinek soykırımı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder